Andor van de Drususbron
23-1-1988 / † 03-10-1999
Andor was onze eerste weimaraner waaraan we ons hart verloren hebben. Was.. omdat hij in 1999 helaas geheel onverwachts is overleden aan een maagtorsie. Een vaak voorkomend probleem bij de grotere honden. Hij was bijna 12 jaar oud. Toen hij was overleden beseften wij dat het toch wel jammer was dat we geen nakomeling van Andor hadden. We hadden nooit echt concreet die plannen gehad.
Andor was een prachtige, lieve reu en in alle opzichten wilde hij dat ook zijn. Er stond dan ook wel iets. Hij was een echte macho, maar tevens een hele lieve, fijne, trouwe hond die voor ons door het vuur ging en waar we echt ons hart aan verloren hebben.
Toen Kyra als pup haar intrede bij ons deed was Andor al 8 jaar oud. Na binnenkomst van Kyra in ons huis was hij meteen blij verrast maar Andor werd ook gelijk een beetje bezorgd over al zijn speeltjes, kluiven en kauwstaven, dus werden die door hem eerst her en der vakkundig in en buiten huis verstopt (lees: begraven) en sloot hij daarna ons Kyra meteen in zijn hart. Hij was danook erg blij met zijn nieuwe kameraadje en ze lagen vanaf de eerste dag altijd samen in één mand.
Andor is uit de combinatie:
Vader: Bronco von der Wapelburg
Moeder: Dzinny van Jagershorst
Gezondheid: HD±/HDtc
Exterieur: Zeer Goed
Werkresultaten: WSH AanlegProef Veldwerk
Andor is overleden aan een maagtorsie op 3 oktober 1999.

